Διδακτικό Προσωπικό
Για το ακαδημαϊκό έτος 2025–2026, στους ακόλουθους διδάσκοντες ανατέθηκε διδακτικό έργο (Θεολογική Σχολή):
Christophe D’Aloisio is rector of the French-speaking Orthodox parish of the Holy Trinity and Saints Cosmas and Damian (Brussels), director of the Saint John Orthodox Theology Institute (Brussels) and researcher at the Institute of Religions, Spiritualities, Cultures and Societies at the University of Louvain. He is also director of the journal Le Messager orthodoxe (Paris).
Ο Σταύρος Γιαγκάζογλου γεννήθηκε στη Δράμα το 1962. Το 1984 έλαβε το πτυχίο του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1984-85 και 1990-1991 παρακολούθησε ευδόκιμα τα μαθήματα του Α΄ και Β΄ έτους του συστηματικού κλάδου του Τμήματος Μεταπτυχιακών Σπουδών της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε επίσης οικουμενική θεολογία στη Γενεύη (Institut Oecuménique de Bossey, 1983-1984), μεσαιωνική θεολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Fribourg στην Ελβετία (1985-1988). Το 1988 διορίσθηκε καθηγητής θεολόγος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Το 1995 αναγορεύθηκε διδάκτωρ θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδίκευση στον συστηματικό κλάδο. Το 2002 εξελέγη Σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου με κύρια αρμοδιότητα το μάθημα των Θρησκευτικών στην Εκπαίδευση. Μετά την κατάργηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (2012) υπηρέτησε πλέον ως Σύμβουλος Α΄ του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Από το 2013 έως το 2017 διετέλεσε Προϊστάμενος του Γραφείου Έρευνας, Σχεδιασμού και Εφαρμογών Α΄ του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής με αρμοδιότητα θέματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο). Ως Σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου παλαιότερα (2003-2012) και κατόπιν του Υπουργείου Παιδείας και του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (2012-2017) συμμετείχε σε πολλά συμβούλια, σε αποστολές και σε επιτροπές, στη διοργάνωση συνεδρίων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων και είχε την επιστημονική ευθύνη και τον συντονισμό για θέματα θρησκευτικής εκπαίδευσης και κυρίως για την εκπόνηση των διδακτικών βιβλίων των Θρησκευτικών, καθώς και για τα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου. Τον Σεπτέμβριο του 2017 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής της Δογματικής στο Τμήμα Θεολογίας του ΕΚΠΑ και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Μαρτίου του 2018. Έχοντας ήδη διδάξει επί τέσσερα έτη πέραν της Δογματικής και σειρά άλλων μαθημάτων του Συστηματικού Τομέα, τον Μάρτιο του 2022 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής της Δογματικής στο Τμήμα Θεολογίας και ανέλαβε καθήκοντα στις 13 Ιουλίου του 2022.
Το 2008 εξελέγη μέλος της Académie Internationale des Sciences Religieuses με έδρα τις Βρυξέλλες, ενώ το 2019 εξελέγη αντιπρόεδρός της. Από το 2011 είναι μέλος της International Association of Orthodox Dogmatic Theologians και από το 2014 μέλος της Εταιρείας Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου (Αθήνα). Είναι συγγραφέας αλλά και διδάσκων από το 2006 του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Σπουδές στην Ορθόδοξη Θεολογία». Από το 2000 έως το 2008 υπήρξε διευθυντής του τριμηνιαίου περιοδικού λόγου και τέχνης Ίνδικτος και συνδιευθυντής της σειράς θεολογικού και φιλοσοφικού στοχασμού «Ιδιόμελα» των εκδόσεων Ίνδικτος. Από το 2009 έως το 2016 διηύθυνε το τριμηνιαίο επιστημονικό περιοδικό Θεολογία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κατά τα έτη 2009-2011 οργάνωσε, επιμελήθηκε και παρουσίασε εκπομπές θεολογικού λόγου και πολιτισμού στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Από το 2017 συνδιευθύνει την ετήσια έκδοση χριστιανικού διαλόγου και πολιτισμού Ανθίβολα. Έλαβε μέρος ως προσκεκλημένος ομιλητής σε διάφορα συνέδρια, σεμινάρια και διαλέξεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δίδαξε με ανάθεση μαθήματος στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1997) και ως επισκέπτης-καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου (2005). Από το 2014 διδάσκει σε ετήσια βάση το μάθημα της Εκκλησιολογίας με τη μέθοδο της εξ αποστάσεως διδασκαλίας και τη χρήση ΤΠΕ στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή της Κινσάσα στο Κογκό. Συνεργάσθηκε ως ερευνητής στο Πρόγραμμα της Ακαδημίας Αθηνών, «Ελληνισμός και Χριστιανισμός ως παράγοντες διαμόρφωσης της ελληνικής ταυτότητας» (1994-1996).
Συνέγραψε, περί τα 200 θεολογικά και παιδαγωγικά άρθρα και δημοσίευσε μελέτες σε διάφορα περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων και συλλογικούς τόμους στην ελληνική, στη γαλλική, στην αγγλική, στην ιταλική και στη σερβική γλώσσα. Μεταξύ άλλων συνέγραψε: –Προλεγόμενα στη θεολογία των ακτίστων ενεργειών, εκδ. Τέρτιος, Κατερίνη 1992. –Κοινωνία Θεώσεως. Η σύνθεση Χριστολογίας και Πνευματολογίας στο έργο του αγίου Γρηγορίου Παλαμά, εκδ. Δόμος, Αθήνα 2001. –Ελληνισμός και Χριστιανισμός κατά τον τρίτο αιώνα, ερευνητικό πρόγραμμα της Ακαδημίας Αθηνών, Θεσσαλονίκη 1996. –Το περί Εκκλησίας δόγμα της Ορθοδοξίας, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Πάτρα 2004. –Το ορθόδοξο ήθος, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Πάτρα 2004. –Για τον Μαλεβίτση, στη σειρά «Παρακείμενα της Ευθύνης», Αθήνα 2007. –Φιλοσοφία της ιστορίας και θεολογία της ιστορίας, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Πάτρα 2008. - Τα Θρησκευτικά στο σύγχρονο σχολείο. Ο διάλογος και η κριτική για το νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου (επιμ.), εκδ. Αρμός, Αθήνα 2013. –Νίκος Νησιώτης, Ο Θεολόγος του Διαλόγου, (επιμ.), εκδ. Αρμός, Αθήνα 2015. –Κοινωνία εσχάτων. Δοκίμια εσχατολογικής οντολογίας, εκδ. Ίνδικτος, Αθήνα 2016. –Βίος και λόγος στην ησυχαστική παράδοση, Δοκίμια θεολογικής γνωσιολογίας, εκδ. Δόμος, Αθήνα 2016. –Στο μεταίχμιο της θεολογίας, Δοκίμια για τον διάλογο θεολογίας και πολιτισμού, εκδ. Δόμος, Αθήνα 2018. – Θέματα Δογματικής Θεολογίας, διδακτικό βιβλίο της Β΄ τάξης του Γενικού Εκκλησιαστικού Λυκείου, σε συνεργασία με τους Αθανάσιο Νευροκοπλή και Γεώργιο Στριλιγκά, εκδ. Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής & Ινστιτούτου Τεχνολογίας και Υπολογιστών «Διόφαντος», Αθήνα 2020. – Μαθήματα Δογματικής Θεολογίας, Ερμηνευτικά σχόλια στο Σύμβολο της Πίστεως, εκδ. Δόμος, Αθήνα 2021. – Θεολογία και πολιτισμός, Δοκίμια για τη σχέση θεολογίας, πολιτισμού και εκπαίδευσης σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο, εκδ. Gutenberg, Αθήνα 2021.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1966. Σπούδασε Φυσική και Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έλαβε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα και Διδακτορικό από το Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. Συνεργάζεται με το ίδιο Τμήμα σε Πρόγραμμα Διδακτικής Εμπειρίας, στην Πρακτική Άσκηση των Φοιτητών του και στη διοργάνωση Ανοικτών Μαθημάτων/Open Courses (Προγράμματα ΕΣΠΑ). Είναι διδάσκων στη Θεολογική Σχολή του Ορθοδόξου Πανεπιστημίου του Κογκό. Μέλος του Εργαστηρίου Κοινωνικής Έρευνας της Θρησκείας και του Πολιτισμού του Τομέα Ηθικής και Κοινωνιολογίας του Τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ. Επιμελητής της ηθικο-θρησκευτικής έκδοσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου «Ορθοδοξία» και της Επιθεώρησης του Πατριαρχικού Κέντρου Πατερικών Μελετών «Κληρονομία». Τον Ιούνιο του 2017 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το Φεβρουάριο του 2018 ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα, Στις 18-7-2023 ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα ως Αναπληρωτής Καθηγητής.
Ο Αθανάσιος Παπαρνάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967, όπου και διαμένει μόνιμα. Εργάσθηκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως προσωρινός αναπληρωτής καθηγητής και δίδαξε το μάθημα των Θρησκευτικών σε σχολεία των Νομών Θεσσαλονίκης και Κιλκίς. Από το 2001 υπηρετεί ως μέλος ΔΕΠ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με γνωστικό αντικείμενο «Ερμηνεία Παλαιάς Διαθήκης και Βιβλική Θεολογία». Ιδιαίτερος τομέας των ενδιαφερόντων του αποτελεί η εκκλησιαστική αγωγή των νέων, στα πλαίσια της οποίας δραστηριοποιείται έντονα από το 1983 υπηρετώντας στο κατηχητικό έργο της Εκκλησίας όλων των επιπέδων σε διάφορες ενορίες των Μητροπόλεων Θεσσαλονίκης και Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, διοργανώνοντας σχετικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες για ομάδες νέων.
Ο Νικόλαος Τσιρέβελος είναι μέλος του Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με γνωστικό αντικείμενο «Ιεραποστολική, Διαπολιτισμική Χριστιανική Μαρτυρία και Επικοινωνία».
Είναι πτυχιούχος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, στο ΠΜΣ «Θεολογία και Πολιτισμός», με ειδίκευση στην Οικουμενική Θεολογία. Στο ίδιο Τμήμα εκπόνησε διδακτορική διατριβή με ειδίκευση στην Ιεραποστολική, τη Διαπολιτισμική Επικοινωνία και την Ομιλητική. Το 2019 ολοκλήρωσε μεταδιδακτορική έρευνα για τη μετάδοση και την πρόσληψη του ευαγγελικού μηνύματος μέσω του κηρύγματος στη σύγχρονη πλουραλιστική κοινωνία.
Σε προπτυχιακό επίπεδο διδάσκει «Διαθρησκειακό Διάλογο», «Ιεραποστολή στην Αφρική: Ανθρωπολογικές, διαπολιτισμικές και διαθρησκειακές διαστάσεις» και «Ευαγγελισμό και Επανευαγγελισμό: Οι παράγοντες επικοινωνίας». Διδάσκει επίσης σε μεταπτυχιακά προγράμματα του ΑΠΘ, του ΕΚΠΑ και του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Έχει διδάξει «Ορθοδοξία και Πολιτισμό στην Εκπαίδευση» στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (2021–2024), «Θρησκειολογία» στο αντίστοιχο Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2020–2023) και «Θρησκεία και Κοινωνία» στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Ρόδο (2020–2021).
Από το 2019 είναι επισκέπτης καθηγητής στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο «Άγιος Αθανάσιος» στην Κινσάσα και στο Τμήμα Θεολογίας και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Logos στην Αλβανία. Από το 2009 έως το 2023 δίδαξε Θεολογία σε πρότυπα σχολεία της Ρόδου και της Θεσσαλονίκης.
Έχει συγγράψει επτά μονογραφίες, πέντε στα ελληνικά και δύο στα αλβανικά. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια, μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ, στη Φινλανδία και στη Ρουμανία, καθώς και στην Ελλάδα.
Συνέβαλε στην εκπόνηση των νέων Προγραμμάτων Σπουδών Θρησκευτικής Εκπαίδευσης για τα γενικά λύκεια (2023) και τα επαγγελματικά λύκεια (2025–2026). Είναι επίσης επιμορφωτής Α΄ σε επιστημονικά σεμινάρια και προγράμματα επιμόρφωσης του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και διαφόρων πανεπιστημίων.
Από το 2023 είναι μέλος της διεθνούς ένωσης Societas Homiletica και άλλων επιστημονικών ενώσεων, ενώ διαχειρίζεται το ιστολόγιο «Η τέχνη του θεολογείν».
Βιογραφικό σημείωμα Κλεάνθη Ε. Νιζάμη
Ο Κλεάνθης Ε. Νιζάμης είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με γνωστικό αντικείμενο «Συμβουλευτική Ποιμαντική στα Νοσηλευτήρια και τις Κοινωνικές Δομές».
Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1992. Σπούδασε Βιολογία και Θεολογία στο ΑΠΘ, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας στην Αθήνα και ολοκλήρωσε διδακτορικές και μεταδιδακτορικές σπουδές στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ.
Εξειδικεύεται στην ανακουφιστική φροντίδα, τη βιοηθική, την ποιμαντική συμβουλευτική στον πόνο και την ασθένεια και τη στήριξη οικογενειών παιδιών με κακοήθη νεοπλάσματα.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του μετεκπαιδεύτηκε σε θέματα δημόσιας υγείας στο Université Pierre-et-Marie-Curie στο Παρίσι, σε συνεργασία με το CIMI Paris και το γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Ιατρικής Έρευνας (INSERM).
Έχει δώσει ομιλίες σε αμερικανικά πανεπιστήμια, όπως το Northeastern University, το Tufts University και το University of Vermont.
Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα, είναι Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος ΟΡΜΥΛΙΑ της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους και σύμβουλος του Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Παύλου.
Στο παρελθόν εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης σε έρευνες για τον καρκίνο του πνεύμονα στην Πνευμονολογική Κλινική του Θεαγενείου Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.
Από το 2022 διδάσκει στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κονγκό «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» και στο Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δεοντολογία και Ηθική στις Βιοϊατρικές Επιστήμες», που υλοποιείται από το Τμήμα Ιατρικής σε συνεργασία με το Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Από το 2023 είναι μέλος της Επιτροπής Ηθικής και Δεοντολογίας της Έρευνας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και της επιτροπής συγγραφής του βιβλίου Θρησκευτικών της Α΄ τάξης Γενικού Λυκείου, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Έχει ακόμη συμμετάσχει ως πιστοποιημένος εκπαιδευτής σε επιμορφωτικά προγράμματα του ΚΕΔΙΒΙΜ-ΑΠΘ, του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (ΙΠΕ) και άλλων φορέων.
Βιογραφικό σημείωμα Άννας Κόλτσιου-Νικήτα
Η Άννα Κόλτσιου-Νικήτα είναι Ομότιμη Καθηγήτρια του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με γνωστικό αντικείμενο «Αρχαία Ελληνικά της Ιουδαϊκής και της Χριστιανικής Γραμματείας». Είναι κλασική φιλόλογος και θεολόγος, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία και Αρχαιολογία και διδακτορικό στην Κλασική Φιλολογία.
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν τη γλώσσα των βιβλικών, πατερικών και λειτουργικών κειμένων. Μελετά επίσης τη χειρόγραφη παράδοση και την κριτική έκδοση των κειμένων, καθώς και τον ρόλο της μετάφρασης στον θεολογικό διάλογο Ανατολής και Δύσης.
Στο Τμήμα Θεολογίας διδάσκει σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο την ιστορία και εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας, τη γλώσσα, το ύφος και τη μετάφραση βιβλικών, πατερικών και λειτουργικών κειμένων, την πρόσληψη της εθνικής γραμματείας του ελληνορωμαϊκού κόσμου από χριστιανούς συγγραφείς, την παλαιογραφία και την κριτική κειμένου.
Διδάσκει επίσης «Γλώσσα της Αγίας Γραφής» στη Θεολογική Σχολή της Κινσάσας, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, και «Η γλώσσα των ύμνων» στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Ίδρυσε και διηύθυνε για πολλά χρόνια το Εργαστήριο «Ελληνική Γλώσσα της Χριστιανικής Γραμματείας» του Τμήματος Θεολογίας.
Επί σειρά ετών είχε την επιστημονική ευθύνη προγραμμάτων διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας των λειτουργικών κειμένων, στο πλαίσιο της Δομής Δια Βίου Μάθησης του ΑΠΘ.
Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ανάδειξη του γλωσσικού πλούτου των κειμένων της χριστιανικής γραμματείας και τη σημασία τους στην ιστορία και εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας. Έχει επίσης προτείνει νέες μεθόδους διδασκαλίας της ελληνικής με σύγχρονες τεχνολογίες και καινοτόμες διδακτικές προσεγγίσεις που ανταποκρίνονται στα σημερινά κοινωνικά και πολιτισμικά δεδομένα.
Έχει επιβλέψει μεταπτυχιακές εργασίες και διδακτορικές διατριβές και έχει συμμετάσχει σε διοικητικά όργανα και επιτροπές του Τμήματος Θεολογίας και του ΑΠΘ.
Έχει δημοσιεύσει οκτώ βιβλία και μονογραφίες, πέντε βιβλία-μεταφράσεις και περισσότερα από 80 επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων. Έχει επίσης παρουσιάσει περισσότερες από 70 ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ο Φιλόθεος-Φώτιος Μαρούδας είναι ιερέας της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας. Σπούδασε Θεολογία στην Αθήνα και συνέχισε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Στρασβούργο και στη Θεσσαλονίκη. Επιπλέον, διεύρυνε την ακαδημαϊκή του κατάρτιση στη Βόννη και σήμερα προετοιμάζει τη διατριβή υφηγεσίας του στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην Ορθόδοξη εκκλησιολογία, ιδιαίτερα όπως αυτή εκφράζεται στο έργο του Νικολάου Καβάσιλα, στη Χριστολογία και στη συγκριτική ομολογιακή θεολογία με αφετηρία την αυτοκατανόηση κάθε παράδοσης. Μελετά επίσης τη χριστολογία του δωδεκαϊμαμικού σιιτικού Ισλάμ, την έννοια του μαρτυρίου και τα θεολογικά θεμέλια του διαθρησκειακού διαλόγου.
Διδάσκει σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ορθόδοξου Πανεπιστημίου του Κονγκό. Είναι επίσης επικεφαλής αντιπροσωπείας του I.C.B.
Στα σημαντικότερα δημοσιευμένα έργα του περιλαμβάνονται τα: «Η Ορθόδοξη Θεολογία σε διάλογο με τις αποκλίνουσες χριστολογικές προσεγγίσεις Ανατολής και Δύσης», «Η δογματική συγκρότηση της κενωτικής Χριστολογίας και η ορθόδοξη θεολογική αξιολόγησή της», «Η Εκκλησιολογία μέσα από τη μυστηριακή θεολογία: Μελέτη για τον Νικόλαο Καβάσιλα», «Κεφάλαια Συμβολικής Θεολογίας: Θεολογική επιστημολογία, χάρη, σωτηρία και μυστήρια — ορθόδοξη δογματική συνείδηση και ομολογιακές αποκλίσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης», καθώς και το «Prolegomena zu einer erweiterten Symbolik: Trinitätstheologische Sprachformen in dogmengeschichtlicher Perspektive: Chalkedonische Orthodoxie und syrisch-jakobitische Überlieferung».
Ο Κωνσταντίνος Μεταλλίδης είναι Διδάκτωρ Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου πραγματοποιεί μεταδιδακτορική έρευνα στην Εκκλησιαστική Ιστορία. Το έργο του επικεντρώνεται στην ιστορία των Οικουμενικών Συνόδων, στον ρόλο της Εκκλησίας της Ρώμης και στις θεολογικές αντιπαραθέσεις των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Ερευνητής στο ΑΠΘ, διδάσκει από τον Φεβρουάριο του 2023 στη Θεολογική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» της Κινσάσας, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το μάθημα «Ιστορία των Οικουμενικών Συνόδων και οι Κανόνες τους».
Παράλληλα, διδάσκει Θεολογία στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση και αναπτύσσει εκκλησιαστική, κατηχητική και ιεραποστολική δράση. Από το 2012 είναι Γενικός Γραμματέας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής Θεσσαλονίκης. Συμμετέχει σε ανθρωπιστικές και ιεραποστολικές πρωτοβουλίες στην Αφρική και συνεργάζεται με ορθόδοξους εκκλησιαστικούς φορείς. Έχει συγγράψει βιβλία και επιστημονικά άρθρα για την Εκκλησιαστική Ιστορία και την Ορθόδοξη Ιεραποστολή και έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια.
Βιογραφικό σημείωμα Ειρήνης Αρτέμη
Η Ειρήνη Αρτέμη γεννήθηκε το 1973. Είναι πτυχιούχος Θεολογίας και Κλασικής Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατέχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη Θεολογία, με ειδίκευση στην Πατερική Θεολογία, την Πατρολογία και την Ιστορία των Δογμάτων, από το ίδιο Πανεπιστήμιο.
Κατέχει επίσης μεταπτυχιακό στην Ιατρική, με ειδίκευση στην Ιστορία, την Ηθική και την Κοινωνιολογία της Ιατρικής. Έχει πραγματοποιήσει μεταδιδακτορική έρευνα στην Αρχαία Ελληνική και Βυζαντινή Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στη μελέτη κοινωνιών μετά την κρίση στο Πανεπιστήμιο Αλμερίας της Ισπανίας. Επιπλέον, έχει πραγματοποιήσει μεταδιδακτορική έρευνα στην Ιατρική, με έμφαση στην Ιστορία, την Ηθική και την Κοινωνιολογία της Ιατρικής.
Έχει συμμετάσχει με ανακοινώσεις σε πολλά επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει συγγράψει περισσότερα από 300 επιστημονικά άρθρα σε διεθνή περιοδικά με κριτές, πρακτικά συνεδρίων και συλλογικούς τόμους, στα αγγλικά, γαλλικά, σερβικά, ουκρανικά και ρουμανικά.
Τιμήθηκε για την αρτιότητα του επιστημονικού της έργου από το Institute for Studies in Eastern Christianity του Union Theological Seminary στη Νέα Υόρκη, που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο Columbia.
Το επιστημονικό της έργο έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 1.000 αναφορές από άλλους ερευνητές.
Από το 2014 διδάσκει ως μέλος Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Σπουδές στην Ορθόδοξη Θεολογία», όπου έχει επιβλέψει περισσότερες από 100 μεταπτυχιακές εργασίες. Διαθέτει επίσης τριετή εμπειρία αυτοδύναμης πανεπιστημιακής διδασκαλίας, με πλήρη ευθύνη μαθημάτων και επίβλεψη μεταπτυχιακής έρευνας.
Από το 2013 διδάσκει διαδικτυακά μαθήματα στο Ισραηλινό Ινστιτούτο Βιβλικών Σπουδών του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ.
Από το 2017 διδάσκει Πατρολογία και Ιστορία Δογμάτων στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κονγκό, στη Θεολογική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης».
Διδάσκει επίσης Αρχαία Ελληνικά, Βιοηθική και Εκκλησιαστική Ιστορία στη Faith Academy of Toronto, στον Καναδά.
Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Νικήτα
Ο Δημήτριος Νικήτας είναι Ομότιμος Καθηγητής Λατινικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Κλασική Φιλολογία (1967–1971) στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) και στη συνέχεια Γερμανική Φιλολογία (1974–1977).
Ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία το 1974 στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ, όπου διήλθε όλες τις ακαδημαϊκές βαθμίδες, από τη θέση του επιστημονικού βοηθού έως του τακτικού καθηγητή.
Από το 1977 έως το 1981 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Μάνχαϊμ και της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία, όπου εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή. Υπήρξε επίσης επί διετία υπότροφος του Ιδρύματος Alexander von Humboldt για μεταδιδακτορική έρευνα στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία.
Διετέλεσε Διευθυντής του Τομέα Κλασικών Σπουδών, Διευθυντής Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών και Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας, καθώς και μέλος της Επιτροπής Ερευνών και της Συγκλήτου του ΑΠΘ.
Υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής και ομιλητής σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού και είναι μέλος επιστημονικών εταιρειών στην Ελλάδα και άλλες χώρες.
Έχει δημοσιεύσει επιστημονικές μονογραφίες και πολυάριθμες μελέτες σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά και σειρές, καθώς και εκλαϊκευτικά μελετήματα και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες.
Έχει επιμεληθεί και/ή μεταφράσει στα ελληνικά σημαντικά έργα, μεταξύ των οποίων:
• Τη δίτομη «Ιστορία της Ρωμαϊκής Λογοτεχνίας» του Michael von Albrecht.
• Το βιβλίο «Ελληνικά Γράμματα και Λατινικός Μεσαίωνας» του Walter Berschin.
• Τον τόμο «Εισαγωγή στην Αρχαιογνωσία της Ρώμης» του Fritz Graf.
Είναι επίσης, μαζί με τον αείμνηστο Καθηγητή Λεωνίδα Τρομάρα (†), συντάκτης του «Σύγχρονου Λατινοελληνικού Λεξικού» (University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019), που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Το 2015 αναγορεύθηκε Ομότιμος Καθηγητής Λατινικής Φιλολογίας του ΑΠΘ.
Έκτοτε συνεχίζει να διδάσκει μαθήματα Λατινικής Φιλολογίας στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ και το μάθημα «Δυτικοί Πατέρες» στο Πανεπιστήμιο της Κινσάσας, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Ο Αθανάσιος Σωτ. Τζιερτζής γεννήθηκε το 1973 στην Αλεξανδρούπολη. Είναι πτυχιούχος α. του Τμήματος Φιλολογίας (με ειδίκευση στις Κλασικές Σπουδές), από όπου έλαβε και το μεταπτυχιακό του δίπλωμα έχοντας ασχοληθεί με αγιολογικό κείμενο ιστορικοθεολογικού ενδιαφέροντος εξέχοντος λογίου του 12ου αιώνα, και β. του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή πάνω σε θέμα Εκκλησιαστικής Ιστορίας του 19ου αιώνα σχετικό με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ τον Μεγαλοπρεπή. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια στη Δημόσια Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Γενική και Εκκλησιαστική) και από το 2012 ως αποσπασμένος εκπαιδευτικός στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. μέχρι τη μετάταξή του ως ΕΔΙΠ το 2017 στο ίδιο Τμήμα, και συγκεκριμένα στον Τομέα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας, Αρχαιολογίας και Τέχνης. Έκτοτε διδάσκει κυρίως μαθήματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας: α. επιλεγόμενα, όπως «Η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία: Σελίδες Πατριαρχικής Ιστορίας» και «Άγιον Όρος, Μοναστικά Κέντρα και Προσκυνήματα της Ορθόδοξης Ανατολής», β. σεμιναριακά (προπτυχιακά και μεταπτυχιακά), όπως τις «Πηγές της Εκκλησιαστικής Ιστορίας της α΄ και της β΄ χιλιετίας», ή και γ. κατ’ ανάθεση ανάλογα με τις ανάγκες του Τμήματος, όπως τελευταία την «Εκκλησιαστική Ιστορία Ι». Έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις σε πολλά επιστημονικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ άρθρα του δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικά περιοδικά και σε Πρακτικά. ‘Εχει επιμεληθεί την έκδοση πολλών βιβλίων πανεπιστημιακών καθηγητών και Αρχιερέων της Εκκλησίας, ενώ είχε αναλάβει σχεδόν επί μία εικοσαετία τη διόρθωση των δοκιμίων του «Ημερολογίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου». Γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική και αρκετά καλά τη γερμανική έχοντας λάβει μάλιστα υποτροφία της DAAD στο Marburg της Γερμανίας.
Ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής και του
Θρόνου του Αγίου Μάρκου π. Αντώνιος Μπαφαλούκος είναι μεταδιδακτορικός ερευνητής
του Ε.Κ.Π.Α. και διδάκτωρ Ιεραποστολικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, είναι πατέρας 2
παιδιών και εφημέριος στην Ι.Μ. Παναγίας Γοργοεπηκόου Μάνδρας Αττικής, της Ιεράς
Μητροπόλεως Μεγάρων και Σαλαμίνος.
Σπούδασε Θεολογία στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού
και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών λαμβάνοντας υποτροφία αριστείας από το
Ι.Κ.Υ. καθώς και από την Εστία Ναυτικών. Στη συνέχεια, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα
ειδίκευσης στην Γεν. Εκκλησιαστική Ιστορία από το Θεολογικό Τμήμα της ίδιας Σχολής,
καθώς και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδικεύσεως και διδακτορικό στην Ιεραποστολική από το
Τμήμα Ιεραποστολικής του Pontificia Università Urbaniana.
Πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα στο αρχείο της Ι.Μ. Καμερούν, όπου και διετέλεσε
μέλος της οργανωτικής επιτροπής για την υποδοχή και ποιμαντική επίσκεψη του Πατριάρχη
Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου Β΄. Επίσης, έλαβε ενεργό ρόλο στην ιεραποστολική περιοδεία
στο Βόρειο Καμερούν, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και το Τσάντ.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Αντώνιος Μπαφαλούκος έχει υπάρξει προσκεκλημένος ομιλητής
και εισηγητής σε πλήθος συνέδρια με εισηγήσεις ιεραποστολικού, ποιμαντικού και γενικού
ενδιαφέροντος, καθώς και στο σεμινάριο Ιεραποστολικής της Αποστολικής Διακονίας της
Εκκλησίας της Ελλάδος. Είναι Διευθυντής του Εκκλησιαστικού και Θεολογικού Σεμιναρίου
της Ιεράς Επισκοπής Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης ‘‘Άγιος Μάρκος’’ και καθηγητής
στο αντικείμενο της ιεραποστολικής, συντονιστής του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου του εν
λόγω σεμιναρίου αλλά και της Σχολής Πληροφορικής και υπεύθυνος του Γραφείου
Ιεραποστολικής και Ποιμαντικής Δράσης της εν λόγω επισκοπής, καθηγητής στο
αντικείμενο της Ποιμαντικής (Γενικό και Ειδικό Μέρος) στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του
Κονγκό «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης» στη Θεολογική Σχολή της Ιεράς Μητροπόλεως
Κινσάσας, καθώς και Διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων της Ι.Μ. Νέας
Ζηλανδίας και ειδικός σύμβουλος της Ι.Μ. Καμερούν. Επιπλέον είναι εισηγητής στα
Σεμινάρια Κατηχητών και Επιμορφώσεως Κατηχητών της Αποστολικής Διακονίας.
Επιπροσθέτως είναι επιστημονικός συνεργάτης του Γραφείου Εξωτερικής Ιεραποστολής
της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπεύθυνος ύλης του
Ιεραποστολικού Περιοδικού “Πάντα τα Έθνη” και επανίδρυσε σε διαδικτυακή μορφή το
Σεμινάριο της Ιεραποστολής.
Η Ξανθή Αλμπανάκη είναι απόφοιτος της Θεολογικής και της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και Διδάκτορας Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.
Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους: έναν στις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές από τη Νομική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και έναν στη Θεολογία, με ειδίκευση στην Παιδαγωγική, από το ΑΠΘ.
Από το 2018 υπηρετεί ως Σύμβουλος Εκπαίδευσης Θεολόγων. Έχει εργαστεί για πολλά χρόνια σε διαπολιτισμικά σχολεία και στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Έχει συνεργαστεί με το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), ερευνητικούς οργανισμούς και πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έχει διδάξει σε μεταπτυχιακά προγράμματα ελληνικών πανεπιστημίων.
Το 2021 συνέβαλε στην εκπόνηση του νέου Προγράμματος Σπουδών Θρησκευτικών Λυκείου και του Οδηγού Εκπαιδευτικών. Επίσης, συνέβαλε στον σχεδιασμό προγραμμάτων καλλιέργειας δεξιοτήτων για το περιβάλλον και το 2017 συμμετείχε ως εμπειρογνώμονας στην αναπροσαρμογή του πλαισίου λειτουργίας των Τάξεων Υποδοχής και των Προγραμμάτων Σπουδών.
Είναι μέλος της ομάδας εμπειρογνωμόνων ειδικών προδιαγραφών της δράσης «Ψηφιακός μετασχηματισμός και ψηφιοποίηση της εκπαίδευσης». Συμμετέχει επίσης ως εισηγήτρια και αξιολογήτρια ψηφιακών μαθησιακών αντικειμένων, εκπαιδευτικών σεναρίων και ψηφιακών μαθημάτων στο υποέργο του ΙΕΠ «Μετασχηματισμός και εμπλουτισμός του ψηφιακού εκπαιδευτικού περιεχομένου για την προσχολική και σχολική εκπαίδευση».
Έχει συγγράψει τρεις μονογραφίες για την τεχνολογία, την καινοτομία και τη βιωματική μάθηση στη Θρησκευτική Εκπαίδευση και τη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε πολλά εθνικά και διεθνή συνέδρια.
Διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην εκπαίδευση ενηλίκων, διά ζώσης και εξ αποστάσεως, στην εκπαίδευση για τον δημοκρατικό πολιτισμό, στη συμπερίληψη παιδιών προσφύγων, στη διαφοροποιημένη διδασκαλία και στην ψηφιακή μάθηση. Είναι επίσης εγγεγραμμένη στο κύριο Μητρώο Διδακτικού Προσωπικού του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης.
Έχει δημιουργήσει πλούσιο ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό και καλές πρακτικές και έχει βραβευτεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Βαμβακά
Ο Δημήτριος Βαμβακάς του Χρήστου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στην École des hautes études en sciences sociales (EHESS) στο Παρίσι, όπου έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα D.E.A.
Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα ως επιμελητής εκδόσεων και στον δημόσιο τομέα ως έκτακτος υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών στη Διοίκηση του Αγίου Όρους.
Δίδαξε ελληνικά στην Αλβανία, στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Τιμίου Σταυρού Αργυροκάστρου και στο Τεχνικό Λύκειο Μεσοποτάμου.
Από το 2008 διδάσκει ελληνικά στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κονγκό, στη Θεολογική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης».
Ο Ιπποκράτης Ταυλάριος είναι υποψήφιος διδάκτωρ με ειδίκευση στην Παλαιά Διαθήκη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Είναι απόφοιτος του Τμήματος Μαθηματικών και στη συνέχεια του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, όπου ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιβλική Θεολογία.
Εργάζεται στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Από το 2024 διδάσκει «Ιστορία Παλαιάς Διαθήκης» και «Θεολογία της Εικόνας» στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Κονγκό, στην Κινσάσα. Από το 2021 συνεργάζεται με τη Θεολογική Σχολή SEUT της Μαδρίτης ως επισκέπτης διδάσκων στο μάθημα «Βιβλική Ελληνική Γλώσσα».
Έχει δώσει διαλέξεις σε Θεολογικές και Ιερατικές Σχολές διεθνώς και έχει συμμετάσχει ως προσκεκλημένος σε εκπομπές θεολογικού περιεχομένου του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Είναι ιεροκήρυκας και κατηχητής της Ιεράς Μητροπόλεως Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας.